Gisteren zijn we nog een hapje wezen eten bij Ciudad del Tui, bij het hotel om de hoek. Zo tegen half tien begint de loop er een beetje in te komen. Men belooft goed Spaans eten, voor niet te duur. In de zaak doet een imposante verzameling grootbeeld TV-schermen geluidloos verslag van Real Madrid - Getafe CF (7-3). Verder een aangename mengeling van locals en toeristen. De pot schaft Gallicische tonijn-pastij vooraf, en dan gamba's van het rooster en een zeer flinke zwaardvis-filet. Weggespoeld met een fles bronwater en een dito witte Val do Xuliana. Fris als een hoentje. En inderdaad goed te betalen. De Hermandad zit aan de bar met een cerveca. Verderop in het voetgangersgebied is het nog steeds een gezellige boel. Wel opletten, want niet iedereen is meer nuchter, en er lopen dames met korte rokjes en hoge hakken zaken te doen, de Afrikanen doen ook goede zaken met illegale neptassen. Die liggen op een laken met aan elke punt een touw, zodat bij een onverhoopte overhaaste aftocht de koopwaar in een zwiep meekan. En er zijn vermoedelijk ook de nodige pickpockets.
Maar toch vooral veel mensen gezellig aan het flaneren en babbelen met elkaar. Op terrasjes, achter de kinderwagen, in de KFC of gewoon op straat. Het gonst ervan. Later vinden we nog de Tapa Tapa, ons aanbevolen in de reisboekjes. Maar we hebben nu al een stamrestaurant in Madrid ...
Na een welverdiend zondagochtend-uitslapertje en een laat ontbijt nemen we lijn twee naar het Prado. Gelukkig hebben we een plan, want wat een enorm museum is dat! Plan A is wat ambitieus (gewoon overal langs), dus houden we plan B achter de hand (een lijst met 50 must-see werken).
Na een dik uur hebben we een zaal met 10 gast-picasso's uit Basel verorberd, vermengd met de nodige lappen Rubens en verdere tijdgenoten, die naar verluidt Picasso hebben geinsprireerd. We voeren het tempo iets op, want plan A komt in gevaar. Maar ruim tijd nemen we voor Velazquez, Hieronimus Bosch en el Greco, want dat vinden wij het mooist. Las meninas (Velazquez) en de tuin der Lusten ( Bosch) doen we zelfs twee keer.
Uiteindelijk slaagt plan B volledig, en strandt plan A heroisch op 70%. Maar dan is het al tegen half zeven. Het is dan ook al stikdruk geworden. Volledig voldaan wand(k)elen we naar buiten, waar een zonnetje schijn met een koel briesje. Overigens heeft het Prado een geweldige website, waar enorm veel op staat. En alles is uit te vergroten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten