Parc Montjuïc, Fondació Miró en FC Bilbao

Vandaag (vrijdag) nemen we de metro naar plaça deEspagna, en beklimmen van daar uit Montjuïc. Een parkachtig landschap, met een schitterend uitzicht over de hele stad. Boven de zogenaamde magische fontijn ligt het Museo National de Catalunya. Volgende keer gaan we er naar binnen, maar in Madrid hebben we al uitgebreid gemuseumd.

Het Fondació Miró ligt wat verderop en is hanteerbaarder. We zeggen wel klimmen, maar overal gaan er roltrappen omhoog. Aangezien de zon toch begint de prikken, maken we er dankbaar gebruik van. Het Miró museum is zeer de moeite waard, de vaste collectie omvat mooie voorbeelden van het hele oeuvre, en het museum zelf is ook een bezichtiging meer dan waard. En ook de restauratie mag er wezen. 

 

 

Miró heeft het museum zelf gesticht, en de familie en een Japanse verzamelaar hebben hun collectie ruimhartig ter beschikking gesteld.



Als we lekker op de trappen voor het Museo National in het zonnetje zitten, beginnen de mensen voor het avondprogramma in het park binnen te stromen. In het Olympisch Stadion treedt vanavond AC/DC op. Voor de andersdenkenden: harde gitaarrock uit Australie. In moderne kringen wordt dit tot de klassieke muziek gerekend. De band is al sinds de jaren 70 in bussines. Verder speelt FC Bilbao morgen in hier in Camp Nou de finale tegen Barcelona en is het gebied rond de magische fontijn ingericht als fancentrum voor de tifosi van Bilbao, natuurlijk met rijen biertappen en een mega TV-scherm. Veiligheidshalve is de Barcelona-pendant aan de andere kant van de stad gesitueerd.

De AC/DC - gangers zijn voornamelijk in zwart T-shirt gekleed, met met opschrift AC/DC of Back in Black, en rode plastic duivelshorentjes op het hoofd. Het stadion kan er 40.000 herbergen. De Bilbao-tifosi zijn in de clubkleuren gekleed (wit-rode banen) of in de groene spelers-shirtjes. Veel baskische alpino-petten, zwart of in de club-kleuren. Gezien de enorme hoeveelheid opgestapelde biervaten is ook hier de nodige aanloop te verwachten. Van enige animositeit is geen enkele sprake, er wordt uitbundig feest gevierd. Gezamelijk (ook de toeristen) wonen we naast de magische fontijn een concert bij van een catalaanse AC/DC-tribute band. Lekker hard. Het fontijn-spektakel valt een beetje in het water, maar dat geeft niet. In de stad wordt ook flink feest gevierd. In de straat van ons hotel is het een vrolijke boel. Ons tapas-restaurant is om half elf afgeladen. Maar we kunnen er nog wel bij. Onze good-luck wensen aan de aanwezige rood-witten wordt zeer op prijs gesteld. En we moeten aan de obers beloven dat we volgend jaar terug moeten komen. Nou, graag. Een erg leuke stad, Barcelona. We hebben nog niet de helft gedaan van wat mogelijk is. Maar wel 100% genoten!