Vandaag nemen we een kijkje in de wijk Eixample (uitbreiding). Hier zijn volop voorbeelden te bewonderen van de architectuurstijl Modernisme. In de rest van de wereld heet het Art Nouveau, maar in Barcelona heeft het een eigen twist. De Eixample dateert van eind negentiende eeuw, toen de stad uit haar voegen barstte, en er veel ruimte nodig was. Het stratenplan is zijn op z'n New Yorks, dat wil zeggen een raster. Diagonaal door dit patroon loopt een avenue, die heel toepasselijk Diagonal heet.
(hoe krijgt opa zijn peeuwende kleinzoon stil?)
Het modernisme was erg in trek bij de rijken, die allemaal wel zo'n mooi versierd huis wilden in de nieuwe wijk. Gaudi is natuurlijk de beroemdste exponent van het modernisme, maar zeker niet de enige succesvolle. Maar hij was wel geniaal in zijn onregelmatige organische vormgeving. Op de Passeig de Gracia staat een rijtje panden van achtereenvolgens Gaudi, Puig en Montaner. Allemaal totaal verschillend, en allemaal prachtig.
Het conservatorium is gebouwd als conservatorium en is als zodanig nog in gebruik. Als we even naar binnen sneaken, zien we het prachtige interieur met decoraties in muziekstijl. Van boven klinken oefenklanken op een piano. Beethoven. De leslocalen hebben alle whiteboards voorzien van lijnen om de noten op te schrijven die de leerlingen mogen kraken. De aula is om te zoenen.
de aula in het conservatorium
Helaas veranderde vrij snel de algemene smaak naar veel strakker (Art Deco en erger). In de loop van de tijd is dan ook veel van het modernisme verdwenen, gesloopt of verbouwd. Maar sinds enige decennia is de waardering helemaal terug en wordt er alleen nog maar gerestaureerd.
De Gaudi op de Passeig de Gracia
Vandaag was al met al een waardevolle aanvulling op wat we aan Art Nouveau hebben gezien in Parijs, Nancy, Praag, Brussel enz. enz. Het boekje van Jo Dominicus komt erg van pas.
Een beetje jammer is dat al die rechte straten uitnodigen tot scheuren. Dat doen de alom aanwezige scooters met verve. Maar goed, een beetje Spanjaard of Catalaan geeft niet om een beetje lawaai. Men zit doedgemoedereerd op een halve meter afstand op het terras, een koel wijntje te drinken, met een schaaltje octopus. Mmm, geen slecht idee voor vanavond.
(wat doet deze hier?)







Geen opmerkingen:
Een reactie posten